Odası (TSO) tarafından verilen K1, K2 ve K3 belgelerinin, her meslek kuruluşunun kendi üyelerine verebileceği şekilde yasal olarak düzenlenmesi.

Prim Gün Sayısının 7 Bin 200’e Düşürülmesi Talebi

Raporda yer alan önemli konulardan bir diğeri ise sosyal güvenlik sistemindeki norm birliği eksikliği oldu. SSK’lı çalışanların emeklilik için 7 bin 200 prim gününe ihtiyaç duymasına karşın, esnaf ve sanatkarların 9 bin günü doldurmak zorunda kalmasının Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu savunuldu.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın bu konudaki düzenleme sözü hatırlatılarak, SSK'lı çalışanlar ile Bağ-Kur'lu esnaf arasındaki 1800 günlük prim farkının kaldırılması istendi. Esnafın çalışma saatlerinin uzunluğu ve yıpranma payı göz önünde bulundurularak, yasal düzenlemenin bir an önce hayata geçirilmesi talep edildi.

Geriye Dönük Borçlanma ve İstihdam Destekleri

Emeklilik yaşı gelmesine rağmen 2000 yılından önce Bağ-Kur kaydı bulunmayan esnaflar için vergi ve oda kayıtları baz alınarak son kez geriye dönük borçlanma hakkı (ihya) tanınması istendi. Geçmiş yıllarda ekonomik yetersizlikler nedeniyle bu haktan yararlanamayan kişilerin sigortalılık başlangıçlarının 4 Ekim 2000 öncesine çekilmesi önerildi.

Küçük işletmelerdeki istihdamın korunması amacıyla, personellerin SGK işveren prim payına bakanlık tarafından ek destek verilmesi veya muafiyet getirilmesi gerektiği ifade edildi. Ayrıca, düzenli prim ödeyen esnafa uygulanan %5’lik hazine indirim oranının, güncel ekonomik şartlar dikkate alınarak %10 veya %15 seviyesine çıkarılması talep edildi.

Emekli Maaşlarına Kalıcı Çözüm Beklentisi

Raporun son bölümünde, artan hayat pahalılığı nedeniyle mevcut emekli maaşlarının temel yaşam ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığı ve açlık sınırının altında kaldığı aktarıldı. Yıllarca prim ödeyerek üretime katkı sağlayan emeklilerin durumunun düzeltilmesi amacıyla, maaşlar arasındaki adaletsizliği giderecek bir intibak düzenlemesinin yapılması ve kalıcı seyyanen iyileştirmelerin hızla devreye alınması talep edildi.